De tijd, de tijd, waar blijft de tijd…
Wie ooit met Hubert heeft gewandeld kent het verhaal van zijn eerste bergwandeling met David. Het was vóór Timbila. Of het zich in de Ardennen afspeelde, dat herinner ik me niet meer, maar wel dat het avontuur ertoe heeft bijgedragen dat Hubert nooit meer zo slecht toegerust op pad zou gaan.
Met zijn bekende klinkende binnenpret vertelde hij hoe hij en David zonder een plan of kaart, nauwelijks eten en drinken bij zich, ergens in de loop van de dag vertrokken -weer een hik-lach- “op GYM-PIES, Ben, dat kejje je toch niet vóórstellen!” om natuurlijk in een donder-, bliksem- en hagelbui in het halfdonker, dodelijk vermoeid en uitgehongerd weer naar beneden te glijden…
En dat zou hem nooit meer overkomen.
Nog altijd gebruik ik Hubert’s ‘checklist vakantie’. Ok, weliswaar iets ingekort, maar ik ben hem heel dankbaar voor zijn litanie van getypte voorzorgsmaatregelen. Met foto’s van onze tocht over het Fagarasgebergte in Roemenië kan ik bewijzen dat Hubert op alles, ik zeg alles, was voorbereid. Maar die houden jullie nog tegoed -dat cd’tje vond ik iets te laat om voor deze gelegenheid hierin te verwerken.
Hubert en ik zijn tussen 2007 en 2011 een aantal keren samen op vakantie geweest. Een georganiseerde fiets-kampeervakantie, en daarna een aantal opeenvolgende jaren met elkaar de bergen in.
Wandelvakantie in Noordwest Italië 2008
Gran Paradiso en de Mont-Blanc behoorden tot Huberts favoriete bergen in Europa.
Toen ik hem vertelde dat mijn zus Rita en haar man een appartement in het Aosta-dal hadden gekocht als onderkomen tijdens ski-vakanties, kon hij niet wachten om er met mij naar toe te gaan.
Hubert bereidde de dagtrips voor, ik reed de auto en deed, met dank aan Hans, PTT-elastiek om de boterhammen, die van pure weelde niet op elkaar bleven zitten.
Onze gesprekken tijdens het wandelen zijn niet opgenomen. Maar Hubert, bleek achteraf, had tijdens de wandelingen een aantal mini-documentairetjes gemaakt, die ik jullie beslist niet wil onthouden. We zien onze nu eens deskundige, dan weer satirische verslaggever weliswaar niet, maar we hóren hem des te beter…
Ga maar kijken, en ook vooral luisteren dus.
Videootjes
Mont-Blanc 2008, afl 1: waarin onze verslaggever zijn ontzag en liefde voor bergen, de kastelen van de natuur, belijdt.
In dit geval het Mont Blanc-massief. En als er infrastructureel iets aan de hand is, al is het op de achtergrond, dan is het hem niet ontgaan.
Gran Paradiso 2008, afl. 2: waarin onze verslaggever een goed voorbeeld laat zien van de risico’s die liefde voor de natuur met zich mee kan brengen.
Gran Paradiso 2008, afl. 3: waarin een indringend verslag van een moeilijke, maar onontkoombare beslissing.
Foto’s
Ook alle onderstaande foto’s zijn van de hand van Hubert. Bergen, kastelen en, David Attenborough kon zich nu echt zorgen gaan maken, een wilde gems in close-up. De twee foto’s daarvan lijken één beeld te vormen -zie je het, Hans?
En natuurlijk mocht de “groepsfoto” niet ontbreken.
Foto’s: Hubert, Aosta-dal 2008
…een toetje…
Jullie hebben ongetwijfeld allemaal ooit een knutsel-cadeau van Hubert ontvangen.
Ik heb er nog een aantal in huis. De lol die hij er ook zelf om moet hebben gehad…
Op mijn eerstvolgende verjaardag na deze vakantie kreeg ik de auto-foto, maar nu met een slogan van Hubert, die prachtig bij het beeld past. Je hóórt hem gewoon de tekst een paar keer in zichzelf herhalen, telkens opnieuw de grootste pret hebbend.
Ben, 4 mei 2020